En büyük sorunum sık sık sıkılmam evet efendim başka da problemim yok açıkçası.
Arada ergen tribine girdiğimde "Ulan ne aptal karısın." diye kendime kızıp aklıma Afrikalı çocukları getirmiyor değilim- klişesine girmeyeceğim tabii ki. Ama kendime kızdığım doğrudur.
Rahatın popoma battığı anlarda, bir anda tekdüzelikten bunalıp her şeyi çöpe atıp yeniden başlamışlığım vardır. Sayacı sıfırlamak gibi bir şeydir bu benim için, hayatı başka yönde görmeye başlamaktır uzak bir noktadan. En eğlenceli oyunumdur.
Ayrıca ardından bir an için aklıma gelen kayıplarımın etkisi de uzun sürmüyor bende. Yeni kurmaya başladığım düzene kaptırıyorum kendimi, zamanım olmuyor onları düşünmeye.-Çok biperva gördüm seni canım ya hayırlı olsun."
Kafasını yaşamaktaydım 6 ay öncesine kadar. Yaşım da bunu gerektiriyordu belki ne bileyim.
6 ay önce de kendimce sıfırdan bir oyun kurduğumu düşünmüştüm yine, zamanını doldurunca o da eski oyunlarım gibi geride kalacaktı. Ama o noktadan uzaklaştıkça kavrıyorum, ben başladığım gün oyun oynamayı bırakmışım.
Şuan yaşadığım her şey gerçek, hayatımda olmasına izin verdiğim herkes gerçek, tepkilerim, gülümsemelerim, kızmalarım, hepsi buna dahil, gerçekler.
İstediğim kadar eğlenip, sinirlenebiliyorum, bazı şeyleri ciddi anlamda sorun edebiliyorum.
Zorluklarıyla ve güzel yanlarıyla hayat başladı, her ne olursa olsun, ben de gerçeğim, mutluyum.
